زهرا کریمی گفت: امیدوارم اسپانسرها نگاه ویژه ای به این رشته داشته باشند تا شرایط برای همه بازیکنان یکسان شود.

ملی پوش کبدی بانوان در گفت و گو با ایسنا در مورد شرایط تمرینی خود اظهار کرد: کبدی از جمله رشته های تیمی پر برخورد است که نمی توان در این روزها تمرینات گروهی داشته باشیم. احتمال شیوع کرونا هست بنابراین شرایط تمرین گروهی را نداریم. من در خانه یا باشگاه تمرین می‌کنم تا بدنم را همچنان آماده نگه دارم.

وی در خصوص آغاز تمرینات تیم ملی کبدی بانوان برای بازی‌های آسیایی ۲۰۲۰ گفت: ۱۰۰ درصد به محض بهتر شدن اوضاع، فدراسیون تمرینات را آغاز می‌کند. فدراسیون برنامه‌های هدفمندی دارد. همانطور که با برنامه‌ریزی فدراسیون در جاکارتا توانستیم طلایی شویم مطمئنا برای ۲۰۲۰ هم برنامه‌ریزی دقیق خواهیم داشت تا بتوانیم قهرمانی را تکرار کنیم.

عضو تیم ملی کبدی در خصوص جوانگرایی تیم ملی کبدی بانوان افزود: در بازی‌های آسیایی جاکارتا که تیم ملی بانوان رده سنی بالایی نداشت اما به هر حال باید در گذر زمان به جوانان بها داد. یک تیم ملی خوب باید بازیکنان جوان و بزرگسال را در کنار هم داشته باشد تا ترکیبی از نیروی جوانی و تجربه بزرگسالان را به نمایش بگذارد.

کریمی در مورد سطح لیگ برتر کبدی گفت: خداراشکر لیگ در دو سال اخیر خیلی حرفه ای تر شده است. فدراسیون در دوسال اخیر تغییراتی در جدول و برنامه ریزی لیگ انجام داده که باعث بهتر شدن آن شده است. باید از اورسجی رییس و سایر اعضای فدراسیون تشکر کرد که سبب بهتر شدن شرایط شده اند.

وی  گفت: متاسفانه چون لیگ بانوان از تلویزیون پخش نمی شود اسپانسر نیست و بازیکنان در تیم‌ها از نظر مالی حمایت نمی‌شوند. در لیگ هیچ حمایتی از سوی باشگاه ها نیست و ما تنها از سمت فدراسیون و وزارت حمایت می‌شویم. حتی در برخی از تیم‌ها بازیکنان خودشان هزینه رفت و آمدها و خورد و خوراک را پرداخت می‌کنند. من خودم امسال رایگان بازی کردم و هیچ پولی نگرفتم در حالی که تیم به عنوان نایب قهرمانی رسید.

کریمی گفت: من و هم تیمی‌هایم در یک تیم از تهران رایگان بازی کردیم. حتی در برخی موارد به خاطر شرایط مالی هزینه تغذیه نیز به عهده خودمان بود. در تیم طبق قانون دو بازیکن ملی‌پوشی که در بازی‌های آسیایی جاکارتا لباس تیم ملی داشتند و دو بازیکن که دوره قبل در بازیهای آسیایی شرکت کردند حضور داشتند. اکثر بازیکنان دیگر نیز ملی‌پوشانی بودند که تا لحظه آخر در تیم ملی بودند ولی برای جاکارتا اعزام نشدند ولی هیچ کدام پولی نگرفتیم.

او گفت: امسال در لیگ برتر ۸ یا ۱۰ تیم بودیم. برخی تیم‌ها به بازیکنان پول دادند و برخی دیگر هیچ پولی پرداخت نکردند. همه تیم‌ها اسپانسر ندارند. امیدوارم شرایط برای همه تیم‌ها و بازیکنان یکسان شود. امسال فکر می‌کنم بیشترین مبلغ قرارداد برای بانوان ۱۰ میلیون بود.

ملی‌پوش کبدی در مورد تامین هزینه‌های موجود گفت: شرایط سخت است. من در باشگاه انقلاب مربی بدنسازی هستم. سختی ها را می‌پذیریم چون عاشق ورزش و کبدی هستیم. به عشق مسابقه و قهرمانی تمرین می‌کنیم و با این‌ها حالمان خوب است. من همیشه به این فکر می‌کنم که باز هم همانند جاکارتا قهرمان شویم و این‌ها تنها اولویت‌های من است.

وی گفت: در ورزش‌های مختلف بودم، در کاراته مقام آسیایی دارم و دوومیدانی و والیبال هم بازی کردم اما رشته‌ای که من را جذب خودش کرد کبدی بود. این رشته برای من بسیار هیجان انگیز و جذاب است و رشته‌ای است که آن را دوست دارم. از اینکه در این رشته هستم ناراحت نیستم. شاید کبدی در ایران محروم باشد اما باید دانست که تنها ورزش تیمی طلایی بانوان ایران است. بانوان هیچ رشته دیگری در جاکاراتا نه انفرای و نه تیمی موفق به کسب طلا نشدند. شاید کبدی در ایران دیده نشود اما افتخاراتش بیشتر از رشته‌های دیگر است.

وی گفت: امیدوارم اسپانسرها نگاه ویژه‌تری به رشته ما داشته باشند. فدراسیون زحمت زیادی برای برگزاری مسابقات می‌کشد اما وقتی اسپانسر نباشد کار فدراسیون هم سخت می‌شود و باید بار سنگین تری را به دوش بکشد. امیدوارم شرایط برای این رشته بهتر شود و همه تیم‌ها به یک اندازه حمایت شوند.

انتهای پیام



Source link


فاضل اتراچالی گفت: همیشه تمرینات بدنسازی را در کوه انجام می‌دادم حال با وجود کرونا هم برای من تغییری نکرده و در کوه بدنسازی می‌کنم.

لژیونر کبدی در گفت و گو با ایسنا در مورو شرایط تمرینی خود با وجود شیوع کرونا اظهار کرد: هیچ وقت برای تمرینات بدنسازی به باشگاه نرفتم. ۱۶ سال است که تمرینات بدنسازی ام را در کوه انجام می‌دهم. وسایل بدنسازی دارم و در کوه و دشت تمرین می‌کنم. آنجا هم که خطر ویروس کرونا وجود ندارد.

وی در خصوص لیگ ستارگان هند گفت: قرار بود لیگ ستارگان آخر خرداد ماه آغاز شود اما به دلیل کرونا لغو شد و هنوز تاریخ دقیقی اعلام نکرده اند. شاید ۷ یا ۸ ماه دیگر انجام و یا فصل ۸ در سال ۲۰۲۱ برگزار شود. هندوستان یک ماه قرنطینه کامل بود و هیچ کس از خانه نمی‌توانست خارج شود. چند روزی است که گویی بخشی از ادارات‌ باز شده است. هنوز که هیچ جلسه ای برای پروکبدی تشکیل نشده تا در خصوص برگزاری مسابقات تصمیم‌گیری شود. علاوه بر آن تیم‌ها نیاز به فرصت ۲ تا ۳ ماه برای تمرین دارند و بعد از آن هم باید مزایده برگزار شود. 

اتراچالی گفت: اولین فصل حضور بازیکنان ایران در پروکبدی هند سال ۲۰۱۴ بود. در آن سال ۴ نفر در لیگ ستارگان بازی کردیم. سال بعد از آن من دو بازیکن دیگر هم بردم و در سال ۲۰۱۷ تعداد لژیونرهای ایران ۱۰ نفر شد. در فصل قبل فدراسیون چند بازیکن دیگر اضافه کرد و ۱۵ لژیونر شدیم. شرایط جذب در مسابقات پروکبدی به صورت مزایده است.

وی گفت: مزایده سه سطح دارد که بازیکنان با توجه به عملکرد دور قبل مسابقات رده‌بندی می‌شوند. بازیکن درجه یک از حدود ۴۰۰ میلیون (بسته به نرخ دلار کمتر و بیشتر می‌شود)، بازیکن درجه دو ۳۰۰ میلیون و درجه سه ۱۰۰ میلیون به مزایده گذاشته می شود که با توجه به عملکرد گاهی مبلغ قرارداد ها به ۲ تا ۳ میلیارد می‌رسد. من خودم بیشتر سال‌های حضورم جزو گرانترین بازیکن پروکبدی بودم. گاهی یک مهاجم بیشتر از من گرفته ولی می‌توان گفت جزو دو بازیکن گران پروکبدی هستم و مبالغ قراردادم حدودا دو میلیارد است. 

لژیونر کبدی در مورد آغاز اردوهای تیم ملی بری بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ گفت: معمولا اردوهای تیم ملی حدود ۸ ماه قبل از بازی‌های آسیایی آغاز می‌شود. در حال حاضر فکر می‌کنم دو سالی تا مسابقات فرصت هست. اتفاق خوب در تیم ملی این است که ۵۰ درصد تیم عوض می‌شوند و جوان‌های مستعد جایگزین خواهند شد. البته این‌ها همه بستگی دارد که در ۲ سال آینده چه اتفاقاتی در لیگ و یا مسابقات پیش رو رقم خواهد خورد. باید در رویدادهای قبل از بازی‌های آسیایی بازیکنان جوان محک بخورند و بعد تیم خوبی راهی بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ شود.

او شرایط تیم ملی کبدی ایران برای بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ را سخت عنوان کرد و گفت: شرایط تیم ایران برای بازی‌های آسیایی سخت خواهد بود. قهرمان شدن سخت و حفظ قهرمانی از آن سخت‌تر است. از طرفی وزارت ورزش بعد از قهرمانی هیچ حمایتی از تیم ملی کبدی نکرد. قرار بود جایزه های خوبی داده شود که آن را نصف کردند. بیمه و حقوق هم که به بهانه بودجه نداشتن برای ورزشکاران جاکارتا برقرار نشد. خود من چون سه دوره در بازی‌های آسیایی حضور داشتم حقوق و بیمه دارم که البته هزینه بیمه تکمیلی را هم سالانه خودم پرداخت می‌کنم اما بازیکنان که سال اول حضورشان در بازی‌های آسیایی بود چیزی داده نشد. اکنون با این شرایط انگیزه ای نخواهد ماند. کار و زندگی و زن و فرزند را رها کرده و فقط تمرین کردیم بعدش که قهرمان شدیم چه شد؟ حمایت نشدیم. 

انتهای پیام



Source link

More about: