[ad_1]

محمدرضا شمس با بیان این‌که کوچکترین برخورد بین خانواده‌ها در کتاب با ممیزی روبه‌رو می‌شود، می‌گوید: باید مقداری درباره ممیزی و خط قرمزها تجدیدنظر و اجازه ورود نویسنده‌ها به برخی از مسائل داده شود.

این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان در گفت‌وگو با ایسنا، در پی اتفاقی که برای رومینا، دختر ۱۴ساله تالشی و کشته شدن او به دست پدرش رخ داد، و همچنین درباره پرداختن به مسائل نوجوانان و نقش ادبیات در جلوگیری از خشونت‌های خانگی اظهار کرد: ادبیات ما تاکنون به این شکل از خشونت خانگی، که پدری فرزند خود را  بکشد، نپرداخته است، زیرا خط قرمزها اجازه نمی‌دهد نویسنده به این مسائل وارد شود. کوچکترین برخورد میان پدر و فرزند و فرزند با پدر شامل ممیزی شده و کنار گذاشته می‌شود، حتی این موضوع شامل هنر و ادبیات بزرگسال هم می‌شود؛ مثل فیلم «خانه پدری» کیانوش عیاری که اجازه اکران پیدا نکرد. اگر این فیلم پخش می‌شد  شاید کمک می‌کرد تا قتل‌هایی از این دست اتفاق نیفتد. البته شاید چون بعضی از باورهای غلط چنان در ذهن  انسان‌ها ریشه دوانده و چنان با تار و پودشان عجین شده که منتج به تعصبی کور  می‌شود و این بسیار خطرناک است.

او افزود: ادبیات داستانی و نمایشی، شعر، فیلم و  هر چیزی که به ‌هنر مربوط است، توانایی این را دارد که فرهنگ‌سازی کند و جلو خیلی از خشونت‌ها را بگیرد. رولد دال، نویسنده انگلستانی با نوشتن داستان‌هایش سیستم‌ آموزش‌ و پرورش انگلستان را  عوض کرد. این کار شدنی است، البته به شرطی که خودسانسوی از طرف نویسنده‌ها صورت نگیرد و  از طرف دیگر، نهادهای ادبی اجازه بدهند این کتاب‌ها چاپ و بین مردم پخش شود.

 شمس با تأکید بر این‌که باید در جامعه فرهنگ‌سازی صورت بگیرد، بیان کرد: یکی از راه‌های فرهنگ‌سازی، هنر و ادبیات است. زمانی که پای ممیزی به میان می‌آید و بسیاری از سوژه‌ها شامل آن می‌شود، دیگر فرهنگ‌سازی صورت نمی‌گیرد. چه اشکال دارد در داستان و رمان کودک و نوجوان یک دختر و پسر با هم برای حل مشکل همکاری کنند؛ کاری که در تمام دنیا مرسوم است و پسران و دختران دوش به دوش هم به جنگ مشکلات می‌روند؛ مثل مجموعه «هری پاتر». این موضوع در مورد مقوله عشق هم صدق می‌کند. به عشق هم باید از دریچه انسانی نگاه شود نه از دریچه غریزی. چه اشکالی دارد نویسندگان ما برای نوجوانان از عشق یک دختر و پسر بنویسند؟ چه اشکالی دارد به آن‌ها عشق حقیقی و انسانی را نشان دهند؟ اگر این اتفاق بیفتد،  اگر اجازه خلق این داستان‌ها داده شود کمتر شاهد چنین قتل‌هایی خواهیم بود. ورود به مقوله عشق، چاپ داستان‌های عاشقانه، ورود این کتاب‌ها در کتابخانه‌ها بدون وجود ممیزی، فرصت انتخاب راه درست را به دختران و پسران ما خواهد داد. شناخت که باشد، آگاهی که وجود داشته باشد، انتخاب درست صورت خواهد گرفت.

او در ادامه خاطرنشان کرد: ما این‌همه داستان‌های عاشقانه و زیبا در کشورمان داریم  که هنوز هم گفته و خوانده می‌شود؛ «لیلی و مجنون»، «شیرین و فرهاد» و «وامق و عذرا». مگر این‌ها به فرهنگ ما و به نیاکان ما لطمه زده است؟ خیلی از خط قرمزها به نویسنده اجازه ورود به خیلی از مسائل را نمی‌دهد و این باعث انحراف می‌شود. انحراف از نداشتن شناخت می‌آید، چون دختران و پسران ما شناخت ندارند و چون این مسائل برای‌شان گفته نشده و جزء اسرار مگو است به انحراف کشیده می‌شوند. این انحراف هم منجر به اتفاقات ناگوار می‌شود.

محمدرضا شمس در پایان خاطرنشان کرد: یکی از عوامل مهم فرهنگ‌سازی، هنر است. اگر به هنر اجازه رشد ندهند و دیواری محکم جلو آن بکشند، فرهنگ هم رشد نخواهد کرد. باید در خط قرمزها تجدیدنظر شود.  باید دست نویسنده‌ها برای نوشتن چنین مقوله‌هایی باز باشد. آن وقت بچه‌ها مجبور نخواهند شد در دبیرستان یواشکی و زیر میزی داستان‌های عاشقانه رد و بدل کنند. باید باورهای غلط اجتماعی نقد شود. باید نگاه جامعه بخصوص بخش سنتی به فرهنگ عوض شود. باید پسران و دختران ما نسبت به مقوله ارتباط اجتماعی و عشق شناخت و آگاهی کافی پیدا کنند. وقتی این نگاه تصحیح شود پسران و دختران ما که پدر و مادرهای نسل بعد هستند به یقین به چنین اعمال خشونت‌آمیزی دست نخواهند زد. نگاه پدری که دخترش را به قتل رسانده تصحیح نشده که این اتفاق افتاده است، زیرا او بر این باور بوده که عدم اعمال چنین خشونتی مصداق کامل و بارز بی‌غیرتی است.

انتهای پیام

[ad_2]

Source link


[ad_1]

رییس فراکسیون خانواده در مجلس دهم با بیان اینکه نمایندگان مجلس یازدهم برای تشکیل کمیسیون زنان و خانواده اقدام کنند، گفت: اگر کمیسیون زنان و خانواده در مجلس دهم تشکیل می شد، با مشکلات فعلی حوزه زنان و خانواده از جمله موضوع اخیر قتل رومینا اشرفی مواجه نمی شدیم.

پروانه مافی در گفت و گو با ایسنا با اشاره به روند تشکیل و حذف کمیسیون زنان و خانواده در ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی، اظهار کرد: کمیسیون زنان و خانواده برای اولین بار در انتهای مجلس چهارم ایجاد شد و فعالیت خود را در مجلس پنجم آغاز کرد و تا انتهای دوره پنجم فعال بود اما در انتهای این دوره از مجلس، کمیسیون زنان و خانواده  در کمیسیون فرهنگی ادغام شد و به صورت کمیته‌ای در کمیسیون فرهنگی فعالیت کرد اما قدرت و اثرگذاری خود را از دست داد.

وی ادامه داد: تلاش نمایندگان در ادوار ششم، هفتم، هشتم و نهم مجلس برای تشکیل مجدد کمیسیون زنان و خانواده به نتیجه نرسید. من در مجلس دهم طرحی برای تشکیل کمیسیون زنان و خانواده آماده کرده و به هیات رئیسه تقدیم کردم ولی علی لاریجانی رئیس مجلس دهم به مشکلات ساختاری برای تشکیل این کمیسیون اشاره کرد و معتقد بود تشکیل آن عملی نیست؛ زیرا کمیسیون به 23 عضو نیاز دارد اما تعداد زنان مجلس دهم 17 نفر است و آقایان نماینده هم از کمیسیون‌های خود دست برنمی دارند تا وارد کمیسیون زنان و خانواده شوند البته واقعا هم این مشکل ساختاری وجود داشت.

این نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه پیشنهاد تشکیل کمیسیون ویژه زنان و خانواده را ارائه کردم، خاطرنشان کرد: نمایندگان هم می‌توانستند عضو کمیسیون ویژه باشند و هم عضو کمیسیون تخصصی خود ولی هیات رئیسه وقت مجلس موافق تشکیل کمیسیون ویژه نبود.

وی همچنین ادامه داد: در سال دوم مجلس دهم که من دیگر از تشکیل کمیسیون زنان و خانواده ناامید شدم، برای تشکیل فراکسیون خانواده اقدام کردم اما فراکسیون قدرت چندانی ندارد و فقط می تواند موضوعات را در مجلس طرح کرده و برای نمایندگان درباره موضوعی ذهنیت ایجاد کند در حالیکه که کمیسیون جایگاه حقوقی دارد. اگر کمیسیون زنان و خانواده تشکیل می شد، با مشکلات فعلی حوزه زنان و خانواده از جمله موضوع اخیر قتل رومینا اشرفی مواجه نمی شدیم و راحت‌تر می توانستیم طرح‌هایی درباره زنان، کودکان و خانواده را تصویب کنیم.

رییس فراکسیون خانواده در مجلس دهم در پایان گفت: از نمایندگان مجلس یازدهم به ویژه نمایندگان زن می خواهم تلاش هایی که برای تشکیل کمیسیون زنان و خانواده در ادوار مختف مجلس شورای اسلامی شده است را ادامه دهند. امیدوارم نمایندگان مجلس یازدهم، رئیس و هیات رئیسه با تشکیل این کمیسیون موافقت کنند. کمیسیون زنان و خانواده در مجلس پنجم مصوبات خوبی در حوزه زنان و خانواده داشت و امیدوارم با تشکیل این کمیسیون در مجلس یازدهم، به حل مشکلات حوزه زنان وخانواده کمک شود.

انتهای پیام

[ad_2]

Source link


[ad_1]

یک وکیل دادگستری با اشاره به ماجرای قتل رومینا به دست پدرش، گفت: با آزادی فرد اغفال کننده ممکن است این تصور در اقوام و همسایگان بوجود میامده که مقصر صرف این اتفاق آن دختر نگون بخت بوده و حداقل سبب تشدید انگیزه پدر در ارتکاب این جنایت بوده است.

داریوش اشرافی در گفت‌وگو با ایسنا، اشاره به  موضوع قتل رومینا اشرفی  به دست پدرش، اظهار کرد:  فرار رومینا از خانه نه اولین مورد بوده و نه محتملا آخرین مورد خواهد بود. طبیعتا دلایل مختلفی ممکن است سبب فرار دختران از خانه گردد و  آنچه که در بدو امر ممکن است به ذهن متبادر شود و نمونه های متعددی نیز آنرا تایید می‌کند، خانواده های از هم گسسته که از عشق و مهر و محبت در آنجا خبری نیست؛ زمینه ساز تصمیم برخی دختران به فرار از خانه می شود.

وی افزود: طبیعتا چنانچه فردی بیگانه از کمبود محبت سواستفاده کند، ممکن است عزم دختر را در فرار از خانه جزم تر نماید، به علاوه بلوغ فکری و جسمی زودرس که به واسطه ورود رسانه‌های مجازی به دنیای دختران راه پیدا کرده است که  در صورت عدم استفاده صحیح از آنها سبب آسیب های بیشتر و تشدید ناهنجاری‌ها خواهد شد.

این وکیل دادگستری تصریح کرد: کمبود محبت از طرف والدین، آزار و اذیت از طرف هم خانه‌ها، سو استفاده و اغفال توسط بیگانگان و دادن وعده‌های پوچ  می‌تواند از جمله دلایل بروز آسیب فرار از خانه قلمداد گردد.

وی افزود: در بحث موضوع فرار رومینا از خانه و نهایتا قتل غم انگیز او مواردی  باید مدنظر قرار گیرد. ظاهرا آنچنانکه از اخبار بر میاید  پس از فرار رومینا از خانه پدر او شکایت کرده و متعاقب شکایت او هر دو نفر دستگیر شده اند و با توجه به صغر سن رومینا از طرفی و دختر بودن وی از طرف دیگر و وجود اختلاف سنی بین این دو نفر حداقل اغفال دختر توسط پسر قابل انتساب بوده است؛ لذا حتی بفرض رضایت پدر یا درخواست تعلیق تعقیب که البته چنین ادعایی نیز نشده و موضوع جنبه عمومی جرم مطرح بوده،  این سوال به ذهن متبادر میشود که علت منع یا موقوفی تعقیب اغفال کننده چه بوده است؟ محتملا با آزادی فرد اغفال کننده ممکن است این تصور در اقوام و همسایگان بوجود میامده که مقصر صرف این اتفاق آن دختر نگون بخت بوده و حداقل سبب تشدید انگیزه پدر در ارتکاب این جنایت بوده است.  

این وکیل دادگستری با بیان اینکه یکی از دلایل تعیین مجازات برای مجرمین، تشفی خاطر زیان دیده است، گفت: شاید اگر اغفال کننده همان ابتدا متناسب با اتهام انتسابی تحت تعقیب قرار می‌گرفت، تسلای خاطر پدر را در پی داشت و تمامی تقصیر فرار منتسب به رومینا نمی گردید. بعلاوه درست است که پدر مرتکب این جنایت  شده ولی  در نظر داشته باشیم که فشارهای بیرونی ناشی از تحریک اقوام و قضاوت نادرست هم محلی ها نیز میتوانسته در تصمیم پدر برای وقوع این جنایت موثر باشد.

اشرافی تصریح کرد: با توجه به ورود رسانه‌های مجازی به دنیای نوجوانان و جوانان علاوه بر خانواده ها، نقش آموزش و پرورش در برگزاری دوره های آموزشی و تربیتی برای آگاهانیدن جوانان از برقراری روابط مخاطره آمیز با افراد غریبه بسیار تعیین کننده است؛ البته ضرورت ارتباط نزدیک بین والدین و مربیان تربیتی میتواند تا حد زیادی چنین مخاطراتی را کاهش دهد.  

وی در پایان درباره مجازات قاتل (پدر رومینا) در این پرونده گفت: در ارتباط با مجازات نیز اگرچه قاعدتا نباید هیچ جنایتی بی کیفر بماند، منتهی بین حالتی که جانی پدر است و حالتی که فردی غریبه است باید تفاوت قائل شد و صرفنظر از مقررات قانونی که در قضیه حاضر مجازات قصاص برای پدر جانی مقرر نشده است، باید در نظر داشته باشیم که به هر حال هر فرزندی جگرگوشه پدر خویش است و قطعا تا آخر عمر زندگی وی توام با عذاب است البته قانونگذار از جنبه عمومی جرم برای اطمینان از برقراری نظم اجتماعی مجازات تعزیری را مقرر کرده است.

انتهای پیام

[ad_2]

Source link